Een beeldverhaal
‘Ik heb gevoelsmatig een hele brutale mentaliteit, maar ik ben zo gehandicapt als een deur, want ik kan alleen maar in een rolstoel zitten…’
‘Op een gegeven moment begon ik af en toe te vallen en dan ga je met een stok lopen.’
‘Die tillift gaf me een dubbel gevoel, aan de ene kant veiligheid, maar aan de andere kant werd ik nog afhankelijker…’
‘Ik vind mezelf best wel stoer, want ik heb die ziekte nu al zoveel jaar, dat gevecht met je lijf!’
‘Nu kan ik mijn handen en banden nog bewegen en heb ik mijn man, maar wat als een van die dingen wegvalt…’
‘Het meest trots in mijn leven ben ik op de onvoorwaardelijke liefde die je krijgt van de kinderen en kleinkinderen. Dat is je goud roep ik altijd.’